2006/Dec/17

บ่อยครั้งที่ฉันรู้สึกเหงา บ่อยครั้งที่ฉันรู้สึกอ้างว้าง และ โดดเดี่ยว ฉันทรมาน ...............................

และน้ำตาจะช่วยฉันได้

บางค่ำคืนฉันร้องไห้ บางค่ำคืนฉันเหว่ว้า ห้องที่เงียบสนิทมีเพียงเสียงลมหายใจ และ เสียงที่แสดงถึงการคงอยู่ของฉัน เสียงเต้นของหัวใจยังคงดังกึกก้อง

เสียงหัวใจของฉัน มันฟังดูแล้วทำให้ฉันรู้สึกเศร้าอย่างน่าแปลกใจ ตึก .......... ตึก ......... ตึก

เมื่อก่อนนั้น ไม่นานเท่าไรนัก ฉันเคย กลัว ความเหงา กลัวจนร้องไห้ ทำไมกันนะ?????

ฉันเชื่อว่าคุณบางคนก็คงเคยเหงา แล้วคุณจะเคยกลัวมันจนร้องไห้อย่างฉันมั๊ย.............................

ทำไม? ฉันถึงเหงาทั้งทีฉันก็มีเพื่อนมากมาย ถึงแม้จะเสียงดัง หัวเราะ ยิ้ม พูดคุย กันมากสักเท่าไหร่แต่ฉันก็ยังคงรู้สึกเหงา

ฉันเหมือนอยู่ตัวคนเดียวทั้ง ๆ ที่รอบตัวฉันมีแต่ผู้คนมากมาย

ถึงแม้ว่าการที่ฉันได้พูดคุยกับใครสักคนความเหงาในใจฉันมันก็ไม่จางหายไป ฉันยังคงเหงา

ฉันจะทำยังไงดีนะที่จะทำให้ความเหงาในใจฉันมันเบาบางลงสักที

แต่มาถึงจนวันนี้ฉันได้เรียนรู้ที่จะเป็นเพื่อนกับความเหงา

เมื่อเวลาที่ฉันเหงาฉันได้อะไรหลาย ๆ อย่างจากมัน

ฉันได้รู้จักตัวเองมากขึ้น ท่ามกลางความเหงา ฉันเรียนรู้ที่จะรักตัวเองมากขึ้น

ฉันได้รู้และเห็นคุณค่าของตัวเอง แม้คนอื่นจะมองข้ามมันไป . แต่ฉันก็คือฉัน

................................................................................

นอนไม่หลับ เหงา ร้องไห้ เป็นผีบ้า

เมื่อวานเมา วันนี้แฮ๊ง พุ่งนี้สอบ

เจริญ

ไม่เข้าใจตัวเองเป็นบ้าไรนักหนา

อยู่คนเดียวก็คิดมาก

แต่ก็ยังอยากอยู่คนเดียว

เหงา

แต่คงดีกว่า

......................................................................


Comment

Comment:

Tweet


ไม่อยากเหงา ก็อย่าอยู่ในที่ ทำให้เหงา...
#10 by somsong (182.53.185.41) At 2011-07-27 10:21,
ผมกลับแตกต่างออกไปนะ
ผมเป็นคนพูดไม่เก่ง เพื่อนสนิทก็ไม่มีกับใครเขา
ไม่ชอบเที่ยว
ผมไม่เคยรู้สึกอ้างว้างแบบนี้มาก่อนเลย
ทั้งๆที่ผมอยู่ตัวคนเดียวไม่มีใครมาโดยตลอด
ผมคิดว่าจะอยู่กับมันได้แล้ว
แต่ทำไมตอนนี้ผมคิดว่ามันไม่ใช่เลย
มีแต่ความโดดเดี่ยว ความเงียบที่เคยเป็น
กลับทำให้ใจของผมมันทรมานมากขึ้นกันนะ
#9 by ผมเอง (119.42.121.149) At 2009-12-15 20:39,
อ้างว้าง..ว้าเหว่
สุดแสนจะทรมานกับการต้องอยู่คนเดียวเพียงลำพัง
เศร้า....ก็ต้องทน
ทุกข์....ก็ต้องทน
สักวันมันคงจะดีขึ้นมากกว่านี้
มีเพียงเราเท่านั้นที่จะช่วนตัวเองให้ผ่านตรงนี้ไปให้ได้
#8 by (113.53.162.85) At 2009-11-25 19:14,
เราก้เพิ่งเข้าใจวันนี้แหละว่าความเหงามันป็นยังไงเราก้เหมือนกะเทอน่ะ ทั้งที่มีผู้คนอยู่รอบกายเต็มไปหมด แต่เรากลับรู้สึกว่ารอบกายเราไม่มีใครเลย ไม่มีไคที่เข้าใจเราเรย เรามีเพื่อนก้เหมือนไม่มี เราคงไม่มีค่าจิงๆแหละ ตอนนี้น่ะ เราพยายามทำตัวให้ชินกับความเหงา ความอ้างว้างยู่ เราพยายามแล้วน่ะ แต่เมื่อไหร่ที่เรารู้สึกเหงาขึ้นมา น้ำตามันก้ไหลออกมาตลอดเรย เราก้คงทามได้แค่นี้แหละ คงไม่มีไคอยากยู่กะเรา นอกจาก "ความเหงา กะ น้ำตา"
#7 by (112.142.234.26) At 2009-07-11 22:14,
ถึงเหงา
สักเเค่ไหน
เราก็ต้องอยู่เเละ
ดำเนินชีวิตไปเรื่อยๆ
เพื่ออนาคต
อย่างไงสักวันอนาคตข้างหน้า
เราอาจจ่ะหันกลับมายิ้มให้กับความเหงาก็ได้?ใครจะไปรู้
#6 by ~iOrANgEz~*오렌지 갠디 바르* At 2007-03-13 16:33,
บล๊อกสวยจังเลย
#5 by 。* mindMINT*。 At 2006-12-21 16:56,
เหงา...
ร้องไห้ฟูมฟาย...
หลับทั้งน้ำตา...
ตื่นมาสู้กับเช้าวันใหม่..
#4 by kiyo At 2006-12-19 20:33,
เหงา
ก็
ยิ้มได้
#3 by Fling In By Sina At 2006-12-17 22:57,
เหมือนกันเลยแฮะ..
#2 by Chika At 2006-12-17 19:22,
...ความเหงา~เป็นเรื่องที่แสนจะธรรมดาสำหรับนิกแล้วล่ะค่ะ
ยังไงก็สู้ๆ ต่อไปกับการดำเนินชีวิตนะเจ้าค่ะ
#1 by nickie At 2006-12-17 09:03,